ATP-VERTEGENWOORDIGERS AAN DE UGENT

We staan in deze verkiezingen als kandidaat-ATP-vertegenwoordiger in de raad van bestuur, maar zien die rol breder: vertegenwoordiger aan de UGent. We willen bruggenbouwers zijn tussen en met ATP, tussen universiteitsdiensten en faculteiten, tussen de geledingen, en vooral: tussen beleid en praktijk.

We willen op formele en informele momenten luisteren, capteren en nagaan waar iets behandeld kan worden, want dat is immers niet altijd de raad van bestuur. Een collega in contact brengen met de juiste collega(‘s) of het juiste beleidsniveau is even belangrijk als het behandelen van een dossier op de raad van bestuur. En een informeel gesprek kan evenveel impact hebben op het beleid als een formeel overleg.

We zijn ons ook bewust van de gevoeligheden die er leven. We beseffen dat de beslissingen die op bestuursvlak genomen worden soms op onbegrip stoten. En we zijn ons ook bewust van het feit dat de UGent-blik op de toekomst onherroepelijk nog momenten van change zal meebrengen, met impact op iedereen, dus ook op het ATP, wat voor wrevel kan zorgen. We kunnen dat niet per se verhelpen, maar wel duiden en het gevoel meenemen naar de bestuurstafel.

 

EEN DOORDACHTE BLIK OP DE TOEKOMST

Anno 2026 staat de UGent op de drempel van 2050. En never say never, maar wij willen 2050 meemaken als medewerker aan deze instelling. Wij kunnen en willen meedenken over een universiteit waar we zelf ook nog deel van zullen uitmaken. Het is de toekomst van de generaties na ons, maar ook nog die van ons.

En het lijkt nog ver, maar dat is het niet. Vandaag maken we immers de keuzes die de weg zullen bepalen die ingeslagen wordt, maar ook die van mogelijke zijwegen die wel of niet open blijven. In een wereld waarin zowel techniek als mens zo snel veranderen, kunnen we vandaag niet zomaar zeggen wat de noden en mogelijkheden zullen zijn van de student, de onderzoeker, dus van de UGent binnen een kwarteeuw. Het beleid rond UGent verbeeldt 2050 moet dan ook doordacht rekening houden hiermee.

Anders dan de voorbije jaren, waar besparingen de drijfveer vormden, zullen efficiëntie en duidelijke doelstellingen de drijfveer moeten worden. Speerpunt voor ons is de onderwijsorganisatie van de toekomst. AI zal hier in het bijzonder een steeds grotere rol in gaan spelen, en als universiteit moeten we daar slim en flexibel mee omgaan, om een positieve impact te creëren en vooral de efficiëntie van de werking te verhogen, zonder de medewerkers extra te belasten. De werking van het ATP binnen en voor de organisatie moet stevig verankerd worden in de visie op de toekomst, want zonder deze ruggengraat kan de universiteit niet wendbaar zijn en blijven om met de vele en snelle veranderingen om te gaan

 

PARTICIPATIE HOOG IN HET VAANDEL

Samen met bovenstaande uitbouw van de universiteit van de toekomst lijken er ook mogelijkheden om het bestuursmodel van de toekomst uit te denken. Over deze governancestructuur is al veel gezegd en geschreven, en er zal nog veel inkt vloeien, maar wat voor ons buiten kijf staat, is dat er een participatiemodel moet gevormd worden waarin het ATP niet alleen een plaats aan tafel blijft behouden, maar waar mogelijk ook meer de connectie gelegd moet worden tussen het beleid en de praktijk. Ja, zeker ook de dagelijkse praktijk van het ATP, de ruggengraat van onze universiteit, zowel op de faculteiten als bij de universiteitsdiensten.